Sussex kippen zijn een van de meest veelzijdige kippenrassen die je kunt houden. Ze leggen veel eieren, zijn vriendelijk van karakter en houden goed stand in het Nederlandse klimaat. Of je nu een beginnende kippenhouder bent of al ervaring hebt, de Sussex is een ras dat zelden teleurstelt.
Het ras stamt oorspronkelijk uit het Engelse graafschap Sussex en wordt al meer dan een eeuw gehouden, zowel voor de eierproductie als voor het vlees. Dat lange bestaan is geen toeval: de Sussex heeft eigenschappen die hem in veel situaties geschikt maken.
Wat maakt Sussex kippen bijzonder?
Sussex kippen vallen op door hun stevige, brede lichaamsbouw. Ze hebben een rustig temperament en zijn doorgaans makkelijk te hanteren, ook door kinderen. Dit maakt ze populair in gezinnen met een achtertuin waar kippen vrij rondlopen. Ze zijn nieuwsgierig van aard en zoeken actief naar voedsel, maar slaan niet snel op de vlucht.
Wat de Sussex ook onderscheidt van veel andere rassen, is de brede weerstand. Ze zijn vitaal, hebben weinig last van ziekten en passen zich goed aan wisselende weersomstandigheden aan. Regen, wind en koude zijn geen probleem, wat het ras uitstekend geschikt maakt voor de Nederlandse herfst en winter.
Hoeveel eieren leggen Sussex kippen?
Een Sussex kip legt gemiddeld zes eieren per week. Op jaarbasis komt dat neer op ongeveer 250 tot 300 eieren, afhankelijk van de lijn, de voeding en de omstandigheden. De eieren zijn lichtbruin van kleur en middelgroot tot groot van formaat. Vergeleken met veel andere rassen is dit een hoge productie, zeker voor een kip die ook als vleeskip is ingezet.
Een praktisch voordeel: Sussex kippen leggen ook in de winter redelijk door. Ze stoppen niet abrupt zoals sommige andere rassen doen bij minder daglicht. Je hebt dus het hele jaar door een constante aanvoer van eieren, al kan de productie in de kortste dagen iets lager liggen.
Welke kleurvarianten zijn er?
Het Sussex-ras kent meerdere kleurvarianten. De bekendste is de geelwitte of “licht” variant (ook wel “Light Sussex” genoemd), met een wit verenkleed en zwarte halsveren en staartpennen. Dit is de meest voorkomende variant in Nederland. Daarnaast bestaan er onder andere:
- Gespikkeld (Speckled Sussex): roodbruin met witte en zwarte vlekken
- Rood (Red Sussex)
- Zilver (Silver Sussex)
- Hermelijnen (Ermine Sussex)
Alle varianten hebben dezelfde karaktereigenschappen en legprestaties. Het verschil zit puur in het uiterlijk. De Light Sussex is het meest te vinden bij fokkers en kippenleveranciers in Nederland.
Sussex kippen houden: waar moet je op letten?
Sussex kippen zijn niet veeleisend, maar een paar praktische punten helpen je op weg. Ze houden van ruimte om te scharrelen. Een ren van minimaal vier vierkante meter per kip is een goed uitgangspunt, maar meer is altijd beter. Ze zijn actieve zoekers en spitten de grond regelmatig om. Houd daar rekening mee als je een moestuin in de buurt hebt.
Omdat het stevige kippen zijn met een wat zwaarder lichaam, hoef je je niet te veel zorgen te maken over een hoge omheining. Ze vliegen niet hoog. Een omheining van circa 1,5 meter is voor de meeste Sussex kippen voldoende. Een overdekt nachthok is wel belangrijk, niet zozeer vanwege de kou, maar ter bescherming tegen vossen en andere roofdieren.
Qua voeding volstaat standaard kippenkorrel, aangevuld met graan en af en toe groenteafval. Sussex kippen eten graag en zijn soms geneigd te veel te eten als het aanbod onbeperkt is. Let bij oudere hennen op overgewicht, want dat kan de legprestaties verminderen.
Is de Sussex geschikt voor beginners?
Ja, de Sussex is een van de best geschikte rassen voor beginners. De combinatie van een rustig karakter, goede gezondheid en hoge eierproductie maakt dit ras vergevingsgezind. Je hoeft geen ervaren kippenhouder te zijn om succesvol Sussex kippen te houden. Ze zijn niet schuw, wennen snel aan mensen en zijn zelden agressief naar soortgenoten of naar jou.
Voor wie twijfelt tussen verschillende rassen, is de Sussex een veilige keuze. Je krijgt kippen die goed gedijen in een gewone achtertuin, weinig extra zorg nodig hebben en toch een indrukwekkende hoeveelheid eieren produceren. Dat maakt het ras na meer dan een eeuw houderij nog steeds populair, en niet zonder reden.
