Cochin kippen zijn grote, pluizige kippen met een vriendelijk karakter die al meer dan anderhalve eeuw populair zijn bij kippenliefhebbers. Ze vallen direct op door hun rijke bevedering, die tot op de poten doorloopt, en hun rustige, tamme gedrag. Of je nu een beginner bent of al ervaring hebt met kippen houden: de cochin is een ras dat zich gemakkelijk laat verzorgen en goed omgaat met mensen.
Herkomst en geschiedenis van de cochin kip
De cochin kip stamt oorspronkelijk uit China en werd halverwege de negentiende eeuw naar Europa gebracht. In Groot-Brittannië en later in de rest van Europa veroorzaakten deze kippen een ware rage, die bekendstaat als “Hen Fever”. Mensen waren verbaasd over de omvang en het uiterlijk van het ras. De naam “cochin” verwijst naar de havenstad Cochin (nu Kochi) in India, waar de kippen vermoedelijk werden ingescheept op weg naar het Westen.
Sindsdien zijn er twee varianten ontstaan: de grote cochin en de cochin kriel (de miniatuurversie). Beide varianten delen hetzelfde karakter en uiterlijk, maar verschillen duidelijk in gewicht en formaat.
Uiterlijk: hoe herken je cochin kippen?
De cochin is een breed, zwaar gebouwd ras met een ronde, bollige lichaamsvorm. Het meest opvallende kenmerk is de dichte bevedering die ook de poten en tenen volledig bedekt. Hierdoor lopen cochin kippen een beetje waggelend, wat ze een knuffelig uiterlijk geeft. De veren zijn zacht en sluiten losjes om het lichaam, waardoor de kip groter lijkt dan ze werkelijk is.
Cochins komen in veel kleurslagen voor, waaronder:
- Zwart
- Wit
- Blauw
- Patrijs
- Geelzoom
- Korhoen
Een volwassen cochin haan weegt doorgaans tussen de vier en vijf kilogram. Een volwassen hen weegt iets minder, gemiddeld rond de drie tot vier kilogram. De cochin kriel is aanzienlijk kleiner en weegt naar schatting rond de 800 tot 1100 gram, afhankelijk van geslacht en lijn.
Karakter: waarom cochins zo geliefd zijn
Cochin kippen staan bekend als een van de rustigste en vriendelijkste kippenrassen. Ze zijn zelden agressief en laten zich makkelijk oppakken. Dit maakt ze bijzonder geschikt als hobbykip in een tuin, maar ook voor gezinnen met kinderen. Omdat ze van nature al tam zijn, hoef je niet lang te wennen aan mensen voor ze contactgericht worden.
Ze zijn ook minder vluchtig dan veel andere rassen. Cochins hebben weinig neiging om hoge hekken te beklimmen of te ontsnappen, deels omdat hun zware bouw en geveerde poten dat lastig maken. Een lage omheining van zo’n negentig centimeter is voor de meeste cochins al voldoende.
Eierproductie en vleesproductie
De cochin is geen hoge eilegster. Een volwassen hen legt gemiddeld zo’n 150 tot 180 eieren per jaar, wat duidelijk minder is dan productierassen zoals de leghorn of de ISA Brown. De eieren zijn middelgroot en lichtbruin van kleur. Wie primair eieren wil produceren, kiest beter voor een ander ras.
Historisch gezien werd de cochin ook als vleeskip gebruikt vanwege het zware postuur. In de moderne hobbypraktijk is dit minder relevant; de meeste mensen houden cochins als sierkip of gezelschapsdier.
Een bijzonderheid is dat cochin hennen sterk broeds zijn. Ze zitten graag op eieren en zijn uitstekende moeders. Dit maakt ze interessant als je eieren wilt uitbroeden, eventueel ook van andere kippen of zelfs pauwen en fazanten.
Verzorging van cochin kippen
De bevedering van de cochin vraagt wat extra aandacht. Omdat de veren op de poten doorlopen, worden ze snel vies bij nat of modderig weer. Zorg voor een droge ondergrond in de ren en controleer de potveren regelmatig op modder en bevuiling. Aangekoekte modder kan ertoe leiden dat veren breken of dat de poten geïrriteerd raken.
Voor de rest is de verzorging vergelijkbaar met die van andere kippenrassen:
- Zorg voor voldoende ruimte in het hok, minimaal één vierkante meter per kip binnenruimte.
- Geef een uitgebalanceerd kippenvoer, aangevuld met kiezelsteentjes voor de spijsvertering.
- Zorg voor schoon drinkwater dat dagelijks ververst wordt.
- Controleer regelmatig op luizen en mijten, die zich graag verstoppen in de dichte bevedering.
- Bied een stofbad aan, zodat de kippen zichzelf kunnen reinigen.
Cochins houden niet van extreme hitte. In de zomer is schaduw en goede ventilatie in het hok belangrijk. Ze verdragen koude beter dan warmte, al moeten ze altijd droog kunnen verblijven.
Cochin kriel: een kleinere variant
De cochin kriel is de miniatuurversie van de grote cochin en heeft precies hetzelfde uiterlijk en karakter, alleen in een compact formaat. Voor mensen met een kleine tuin of een beperkte ruimte is de cochin kriel een uitstekende keuze. Het vriendelijke en rustige karakter is identiek aan dat van de grote cochin, wat ze ook als kriel erg geschikt maakt voor beginners en gezinnen.
De eierproductie van de cochin kriel is lager dan die van de grote variant. De eitjes zijn klein, maar voor persoonlijk gebruik prima bruikbaar.
Is de cochin kip iets voor jou?
De cochin is een goede keuze als je een rustig, tam en decoratief ras zoekt dat weinig neiging heeft tot ontsnappen en goed omgaat met kinderen. Het is niet het meest productiefste ras voor eieren, en de bevedering vraagt meer onderhoud dan bij kaalpotige rassen. Maar als gezelschapsdier of sierkip in een nette tuin is de cochin moeilijk te overtreffen.
Wil je meerdere cochins tegelijk houden, let dan op dat je voldoende ruimte hebt. Cochins zijn weliswaar rustig, maar als zware kippen hebben ze meer plezier van een ruime ren dan van een krappe omgeving. Een goede start is een groep van drie tot vijf hennen, eventueel met een haan erbij als je ook wilt fokken.
